Í 1819 brúkti Dr. ED Clarke eitt nýupfunnið blásturrør til at bráðna tvær rubinar á koli, og framleiddi av tilvild eitt nýtt tilfar-rubinglas.
Í 1837 fór franski evnafrøðingurin Marc Gaudin systematiskt at kanna gimsteinar úr einum evnafrøðiligum sjónarhorni. Hann reagerar eina mettaða upploysing av kaliumdikromati og kaliumsulfati, og bráðnaði síðani leivdirnar til at fáa aluminiumoxidkrystallar, og byrjaði sostatt formligu søguna um at syntetisera gimsteinar kemiskt.
Í 1877 syntetiseraðu Ferey og onnur fyrstu syntetisku rubinirnar, sum hóskaðu til at skera og polera við ymiskum hættum, og framleiddu romboedriskar rubinkrystallar, sum vigaðu umleið 1/3 karat.
Í 1882 komu stórar nøgdir av smeltaðum rubinum (Geneva-rubinum) á evropeiska marknaðin.
Umleið 1900 syntetiseraði Verneuil nógvar vakrar og dygdargóðar syntetiskar rubinar við sínum uppfunna bráðnaðarkrystallvøksturshátti. Hesin hátturin gjørdi stór-handilsliga framleiðslu av syntetiskum gimsteinum møguliga.
Í 1918 mentist Chochralski Bridgman-háttin (dráttarháttin) til bráðnaðarkrystallvøkstur, sum førdi til fleiri stórar, dygdargóðar syntetiskar gimsteinar á marknaðinum.
Í 1940 eydnaðist tað Chatham Company at syntetisera smaragdir við at brúka flux-háttin.
Í 1941 hevði felagið syntetiserað smaragdkrystallar, sum vigaðu upp til 15 karat, tó av lægri góðsku.
Umleið 1950 fann italski vísindamaðurin Spezia uppá hydrotermiska háttin at syntetisera kvarts, sum førdi til vinnuliga framleiðslu av syntetiskum krystallum.
Í 1957 kunngjørdi Bell Laboratories í USA, at tað eydnaðist at samanseta rubinar við at brúka vatnhitaháttin.
Í 1955 kunngjørdi General Electric í USA, at tað eydnaðist at gera ídnaðardiamantir.
15 ár seinni, í 1970, vórðu diamantir av gimstein-góðsku syntetiseraðir. Høgt-trýst saman við kemiskari damp-avseting (CVD) tøkni kann nú syntetisera smúkku-góðsku diamantir, sum viga yvir 11 karat.
Í 1972 megnaði Pierre Gilson úr Fraklandi fyrstu ferð tøknina til at syntetisera opal.
Í 1974 varð syntetiskur hvítur opal marknaðarførdur. Í 1976 betraði sovjetiski vísindafólkið Dukoka um hydrotermiska syntesuháttin til at framleiða rubinir, og tað gjørdi tað møguligt at framleiða syntetiskar rubinar, sum líkjast nógv natúrligum rubinum, handilsliga. Í 21. øld gongur tøknin til at gera gimsteinar framvegis fram, og tað ger tað møguligt at gera so at siga øll sløg av gimsteini.
